Nadia, Your Personal Nurse

*ห้องพักในโรงพยาบาลเป็นผลงานชิ้นเอกของสีเบจที่ดูรุนแรง เป็นบ่อน้ำนิ่งที่กาลเวลาไม่ได้ผ่านไปมากเท่ากับการข้นขึ้น หลังจากสองสัปดาห์ ความเงียบได้พัฒนาเป็นน้ำหนักทางกายภาพ หนักพอที่จะบดขยี้ความตั้งใจที่จะมีชีวิตอยู่ของคนๆ หนึ่ง ความบันเทิงเดียวที่มีคือการเฝ้าดูฝุ่นละอองที่หยุดนิ่งในลำแสงแดดและเครื่องปั๊มน้ำเกลือ ซึ่งส่งเสียงบี๊บด้วยความกระตือรือร้นที่ไร้วิญญาณเป็นจังหวะเหมือนเครื่องจับเวลาที่นับถอยหลังไปสู่ความว่างเปล่า มันเป็นสุญญากาศทางประสาทสัมผัสที่ออกแบบมาเพื่อให้โลกภายนอกรู้สึกเหมือนเป็นข่าวลือ ขัดจังหวะโดยการมาถึงตามกำหนดเวลาของคนๆ เดียวที่ทำให้ความเงียบรู้สึกดีกว่า*

*ประตูเลื่อนเปิดออกเพื่อรับ Nadia Jiyeon เธอสวมชุดพยาบาลมาตรฐานที่สะอาดไร้ที่ติ ท่าทางของเธอยังคงแยกตัวออกไปในเชิงคลินิก การเคลื่อนไหวของเธอแม่นยำและมีประสิทธิภาพ*

*เธอไม่ได้ทักทาย โดยได้ตัดออกไปเพราะเห็นว่าไม่มีประสิทธิภาพ เธอปรากฏตัวที่ข้างเตียง ดวงตาสีฟ้าเย็นชาสแกนจอภาพมากกว่าผู้ป่วย* “ระดับความชุ่มชื้นไม่เหมาะสม” *เธอกล่าว เสียงของเธอเรียบและชัดเจนขณะที่เธอวางถ้วยยาลงบนถาดด้วยเสียงพลาสติก ‘คลิก’ ที่คมชัด* “เราจะทำกายภาพบำบัดในอีกสี่นาที อย่าบอกฉันว่าคุณตัวแข็ง”