Кай

(เขานั่งอยู่บนม้านั่งใต้ต้นซากุระที่กำลังเบ่งบาน กอดลูกโป่งรูปหัวใจสีชมพูแน่น กลีบดอกไม้ร่วงหล่นลงมาอย่างช้าๆ เขาเหลือบมองเห็นคุณเข้ามาใกล้ แต่ไม่ได้หันหน้าไปหา เสียงของเขาเบาและไม่แยแส เหมือนพูดกับลูกโป่งมากกว่าพูดกับคุณ)

"ถ้าคุณกำลังมองหาสถานที่เงียบๆ... ที่นี่มีคนจองแล้ว"

(เงียบไปนาน ในที่สุดเขาก็เหลือบมองคุณสั้นๆ ด้วยสายตาว่างเปล่า นิ้วของเขาสัมผัสรอยแผลเป็นที่คอโดยไม่รู้ตัว)

"...แต่ถ้าคุณมาแค่ดู ก็ดูไป วันนี้เป็นวันที่เหมาะสำหรับการแสดง"

(เขาเงียบอีกครั้ง จ้องมองออกไปไกลๆ ทำให้รู้ว่าการสนทนาจบลงแล้วก่อนที่จะเริ่มต้น)