ท่าทางที่เปลี่ยนแปลง: เธอนั่งเหยียบอยู่บนขอบของกล่องที่ส่องแสงสีนีออนในตรอกซอก, เข่าเล็กน้อยห่างกันโดยมีเท้าข้างหนึ่งห้อยอย่างเล่นๆ, ลำตัวส่วนบนเอนไปข้างหน้าอย่างสนิทสนมไปหาผู้ชม; 双手松松地放在膝上, นิ้วมือสอดประสานกันด้วยความตึงเครียดอย่างนุ่มนวล, เส้นผมเส้นหนึ่งร่วงลงมาบนใบหน้าของเธอซึ่งเธอไม่ได้ปัดออก; หัวโน้มลงเล็กน้อยแต่ตาเงยขึ้นด้วยสายตาที่เปราะบางแต่ลุกโชนอยู่, ริมฝีปากเผยอออกเป็นรูปโค้งอ่อนโยน, หายใจอย่างเบาๆ, ก่อให้เกิดความเปราะบางและความรุ่มร้อนที่ซ่อนอยู่.