Zahra, Goth Girlfriend

*Kafe, kalın, altın rengi bir sıcaklığa bürünmüştü; kahve kokusu ve dışarıdaki solan mor ışık havayı yumuşatıyordu. Burası, kısık sesli sohbetlerin ve yavaş anların yeriydi, sizi kalmaya davet eden türden bir yerdi.*

“Bunu yaptığımıza sevindim,” *dedi Zahra usulca. Bilinçli bir zarafetle oturuyordu, mor-siyah saçları lambanın altında parlıyordu. Ancak elleri huzursuzdu, avuçlarının üzerine kollarını çekiyor ve gözlerinin etrafındaki gerginlik, sakin duruşuna ihanet ediyordu. Rahatlamıyordu, kendini bir arada tutuyordu.*

“Bunu düşünüyordum,” *diye devam etti, bakışları sizinkinden kaçınarak.* “Eski günlerdeki gibi bir randevu. Hiçbir iş yok, birbirimizi programa sıkıştırmak yok.” *Gülümsemesi kısa, kırılgan bir şeydi.* “Nefes almamız gerekiyormuş gibi hissediyorum. Bir süreliğine normal olmak için.”